Kunstenaars Lony Wing Master Painter Bassermann  Gudrun Hahn  Friedemann Izaks Wim Llimos  Robert ** Etiernne Abeling Johan Alber V. Alms *. Ammerlaan Corry Andrea Pat Angelo Ballarin Appel Karel Arcimowicz Anna Armando * Armengol Emilio Banksy Graffiti/Street Art Bayer Herbert Bechtold Jeroen Belinfante Willy Beneny Tay Berg van den Siep Bernhard Vercruyce Bezombes Roger Bill Max Blankwaard Coen Bonaert J. Bonies Bob Boonstra (Trimbach) Anneke Bosman A.. Bout Rien Braat Pauline Brayer Yves Brood Herman Brouwer  A. # Buchholz Wolff Bucki Krystof Calder  Alexander Casamada Alberto Rafols Chagall Marc Challenger Micheal Chillida Eduardo Christo **** Christoforou John Claisse Geneviève Codron Jef Corneille Cobra Cremer Jan Dali Salvador DEATH NYC Graffiti/Street Art* Dijkers Ruud Dijkshoorn Peter Dijkstra Johan Dongen Kees van Doorn Jos van Dore ### Dreumel Jo van Dubbelman Maarten Dubuffet ## E.B. van Dulmen Krumpelman Efferen H. van Elst van der  Femmeke Engelman Martin Eversen Na Ex Libris Michael Jepkes Fairchild-Woodard Roy Fernand Jean Fernando Botero Ficner Stefan Flieger J. Fontein Jurjen Fort Ella Fred ** Frese Job Fuchs Ernst Furtsten Dieter Gauzyna Imela Gerritz Harrie Gieryszewski Ryszard Gijzen M. Giros Albert Godelieve  # Gruker x Gräsel Friedrich Gubbels Klaas Guinovart Josep Haas Frans de Haas Willibrord Hagen Espen Greger Hahn Bernd Hanneke # Hardy C.* Hartog Gertruud Hassel Ad van Hemsteede Bert Heyboer Anton Hiethaar Dorian Hoffmann Heinz Hofker Willem Gerard Honegger Gottfried Houps Bert Houwalt Barbara Innemée Hans Irizarry Marcos Irriguible Leo J.K. *** Jacquet Alain Jandova Ludrila Jansen Han Janssen Horst Jong de Ali Jongh Oene Romkes de Kalkowski Kazimierz Kissmer  Willi Klasen Peter Kleijwegt Pot R.W. Kok Simon Kokoschka  Oskar Konorska Anna Kooning Willem Koornstra Metten Kooten jr L.W. van Kop Ad van den Kostabi Mark Kostabi Paul Krake Willy Kreiter A. Kremer Eric Jan Krijger F. Kruider J.* König Rolf Laanstra B. Lammers Jean Olof Larsen Pat Lauro Roberto Leest van  Astrid Lichtenstein Roy Liégeois Jo Linnenkohl  A. & Livio Campanella Lodewijckx  François Lucassen Bertus Lys I Manart Leila Manen van  Jopie Manzano Acisclo Marsman Jean-Paul Mather A. Matinick Krystyna Matisse Henri Mehner Volker Middleton Sam Mikkers Jan Miro Joan Moes Tilly Mol Jochem Mondriaan Piet Morandini  Marcello Mulder H.* Mush Leo Nederlands  Keramiek Nicola de Maria Niebla Josep Nieboer Tidde H. Nitsch Hermann Nobbe Walter Ofkes F. Onbekende  Kunstenaar Owendonk M W Peeters Antoinette Peeters* Goedele Picasso Pablo Plewka-Schmidt Urszula Poeder Henk Pol S. van der Pol v.d. Lucas Ponc Joan Pools Grafiek Pools  Keramiek Puiggrós  Pere Ramaer Hanny Ravan Pari Remé Jorg Renoux Alain Rienks D. Rijke John de Ritchman Pablo* Rizzi James Robbe B. Roche  ***** Rogers Richard Rooymans Ron Ruoal Ubac Russische  Icoon Ryblinski J. Saint Phalle Niki de Salome Dick Schasfoort Ben Schildkamp-Peterse C. Schimpfosll Lorenz Schlote Wilhelm Scholten Luuk Schulz-Rumpold Volkmar Seyfert Joan Sheppard Fairey Sierhuis Jan Siks Ger Solombre Jean Spencer Spencer Steen Jan Stoel  Edith Stolk Joop Tangel Louis Tapies Antoni Taranczcwski P. Terwindt Robert Tessenow Anna Tigchelaar André Toebosch Eric Tol Koos van Toorop Jan* Tores  Tores Toscani Beb Tramecourt de Daniel Jerzy Troost J.A. Tsucay  N. Tur Costa Rafael Udo  Nils Uhlig Max Urselmann Ellen Vaart . vanHorck Hans Varat D. Verboven Wim Verdoes Mark Verheul Tibe Verhoeven Bernard Verhoog Aat Verhorck  Hans Vigud André Visser Carel Vliet Yvonne van der Voet Wilfred Vredegoor Hans Vrielink Nico Waart Angelien de Wachtmeester Gerrie Warhol Andy Warmt  Falko Wiegers Jan Wierik Jan te Wilde Joop de Wildevuur Maya Winkel Arien Witjens J.W.H. (Willem) Wittek A.M. Wolvecamp Theo Yokoi Tomoe Zandee M. Zijlstra Karel Zonneveld Hermanus J. van Zwaagstra Wladimir

Zoek filters

    Geen schilderijen beschikbaar.

Zoek filters

    Geen aquarel/tekeningen beschikbaar.

Zoek filters

    Geen sculpturen beschikbaar.

Zoek filters

  • r_temp1448668789.jpg
    € 45,00
  • r_temp1448668772.jpg
    € 45,00
  • r_$_573.jpg
    € 3.900,00
  • r_37$_57 (3).JPG
    € 45,00

Biografie

 

Chagall werd geboren in het deel van het Keizerrijk Rusland dat tegenwoordig Wit-Rusland is. Later verdraaide hij zijn naam naar het meer Franse Marc Chagall. Hij was de zoon van een eenvoudige haringhandelaar en de oudste van negen kinderen. Het gezin was chassidisch joods. Deze arme maar gelukkige periode in Chagalls leven keert talloze malen terug in zijn werk.

Nadat hij op de basisschool kennis maakte met tekenen kreeg hij vanaf 1906 schilderlessen van de lokale kunstenaar Joeri Pen. Zijn moeder stimuleerde zijn kunstzinnige ambities en een paar maanden later, in 1907, vertrok hij naar Sint-Petersburg om daar te studeren aan de kunstacademie onder leiding van Nikolai Roerich. Van 1908 tot 1910 studeerde hij onder leiding van Léon Bakst aan de Zvantsevas kunstacademie. Bakst stond toen aan het begin van een geweldige carrière als decorontwerper.

Dit was een moeilijke periode voor Chagall. Joodse burgers konden alleen in Sint-Petersburg wonen met een vergunning en hij bracht korte tijd in de gevangenis door. Toch bleef hij in Sint-Petersburg tot 1910, al bezocht hij Vitebsk met grote regelmaat. Daar ontmoette hij in 1909 zijn toekomstige vrouw Bella Rosenfeld.

 
'De wandeling', 1917, op Wit-Russische postzegel

In 1910 verhuisde Chagall naar Parijs, het toenmalige middelpunt van het culturele leven. Na anderhalf jaar door te hebben gebracht in kamers in Montparnasse verhuisde hij naar "La Ruche" een gebied aan de rand van de stad waar de kunstenaars woonden. Hij raakte bevriend met een aantal avant-gardistische dichters en jonge kunstenaars waaronder Guillaume Apollinaire, Robert Delaunay en Fernand Léger. Deze periode wordt vaak zijn beste periode genoemd met werken als "I and the Village" ("Ik en het dorp").

Marc Chagall nam deel aan de tentoonstelling van de Salon des Indépendants en de Salon d'Automne. Zijn eerste belangrijke solo-tentoonstelling vond plaats in Der Sturm Galerie te Berlijn in 1914. Na de uitbraak van deEerste Wereldoorlog keerde Marc Chagall terug naar Rusland, waar hij deelnam aan exposities in Sint-Petersburg en Moskou. Door de oorlog kon hij pas weer in vredestijd naar zijn atelier in Parijs terugkeren, dat hij bij aankomst geplunderd en in verval aantrof. Een jaar later trouwde hij zijn verloofde, Bella en in 1916 kreeg Chagall een dochter, Ida.

Chagall was eerst enthousiast over de Russische Revolutie van 1917 en werd politiek actief. Het Sovjet-ministerie van cultuur maakte hem commissaris van kunst in de regio Vitebsk, waar hij ambitieuze plannen maakte voor een kunstacademie en een museum. Maar na tweeënhalf jaar werd hij moe van de onenigheid en discussie in het politieke en culturele klimaat en verhuisde naar Moskou. Van 1919 tot 1922 was hij art-director van het Joods Staatstheater in Moskou. Hier maakte hij verschillende muurschilderingen voor de lobby alsmede decors voor de voorstellingen.

In 1922 verlieten Chagall en zijn familie Rusland voorgoed. Eerst gingen ze naar Berlijn maar ze reisden spoedig door naar Parijs, waar hij zich in 1923 weer - dit keer met zijn familie - vestigde. In 1927 illustreerde hij de fabelbundel van Jean de la Fontaine, waarvan in 2003 een heruitgave in boekvorm is verschenen. Hij maakte reizen naar Palestina (1931) en Polen (1935) en werkte tot de Tweede Wereldoorlog aan zijn bijbelillustraties. In1937 verwierf Chagall het Franse staatsburgerschap. Vanwege de Duitse bezetting van Frankrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog en de vervolging van Joden, vluchtte Chagall. De Amerikaanse journalist Varian Fry hielp hem ontsnappen uit Frankrijk. Via Spanje en Portugal kwam Chagall met zijn familie in 1941 aan in de Verenigde Staten van Amerika waar hij zich vestigde in New York.

Op 2 september 1944 stierf zijn vrouw Bella na een ziekte. Twee jaar later in 1946 keerde Chagall terug naar Europa. In Europa werd de kunstenaar geëerd met tentoonstellingen in Parijs, Londen en Amsterdam. In 1950 vestigde hij zich in Saint-Paul-de-Vence. In 1952 hertrouwde Chagall met Valentina Brodsky. Hij reisde verscheidene malen naar Griekenland en in 1957 naar Israël. Hier maakte hij in 1960 een serie ramen voor de synagoge van het Hadassah Universitair Medisch Centrum in Jeruzalem alsmede een serie muurschilderingen voor het nieuwe parlement in 1966. In 1973 opende het Musée National Message Biblique Marc Chagall in Nice, Frankrijk, om honderden van zijn bijbelse scènes te huisvesten. Het museum in Vitebsk, naar hem vernoemd, opende in 1997 in het huis waar hij met zijn familie leefde, in de Pokrovskaiastraat op nummer 29. Wrang genoeg was hij tot zijn dood, voor de val van de Sovjet-Unie, een persona non grata in zijn vaderland. Chagall stierf op 97-jarige leeftijd in Saint-Paul-de-Vence, Frankrijk.

Werk

 
Orpheus

Zijn werk wordt vaak geassocieerd met het surrealisme. Maar eigenlijk valt zijn werk onder verschillende stromingen al maakt het nergens helemaal deel van uit. Chagall heeft een hele eigen stijl die dromerig aan doet. Hij haalde zijn inspiratie uit de Russische volkskunst en het volksleven, zijn herinneringen aan zijn jeugd en de rol van het Jodendom hierin. Hij combineerde elementen hiervan met onder andere de kleur van de moderne stijlen die hij in Parijs ontmoette. Zijn werk laat sporen van het expressionisme, kubisme en fauvisme zien. Tevens beeldde hij met grote regelmaat bijbelscènes af.

Zijn jeugd is een terugkerend thema in zijn werk. De rabbi’s, geitjes en muzikanten die in zijn schilderijen figureren, vinden daar hun oorsprong. Chagalls werk is zeer uitbundig van kleur. Picasso zei eens over hem 'de enige kunstenaar die nog weet wat kleur is'.

Een rationele analyse van zijn werk wees Chagall af, schilderen was voor hem een intuïtief proces.

Glas en keramiek

Hoewel hij zich, evenals Picasso, pas op betrekkelijk hoge leeftijd de keramiekkunst eigen maakte, geldt het keramisch werk van Chagall als een hoogtepunt in de hedendaagse keramiek. Het getuigt van dezelfde energie en levenslust als zijn experimenten met het schilderen decennia eerder. Ook wist hij zich in de traditie te vestigen, maar deze tegelijkertijd te vernieuwen.

In de jaren zestig, Chagall was toen al ongeveer zeventig jaar oud, leerde hij zich glas-in-loodramen maken. Deze eeuwenoude traditie wist hij, evenals die van het keramiek, naar zijn hand te zetten en te vernieuwen, hierbij gestimuleerd door zijn vrouw. Kenmerkend zijn de sprankelende kleuren en de grote mate van symboliek, wat ze uitermate geschikt heeft gemaakt voor religieuze doeleinden. Dit is mede doorslaggevend geweest voor zijn enorme populariteit. Chagall werkte samen met de glazeniers uit het atelier van Charles Marq uit Reims. Dit atelier heeft ervaring met dit ambacht sinds de 15e eeuw, en medewerkers van Marq voerden nagenoeg alle glas-in-loodontwerpen van Marc Chagall uit.

Glas-in-loodramen zijn onder meer aangebracht in de kathedralen van Metz en Reims en in de St. Stefanskerk in Mainz waarvoor Chagall negen vensters ontwierp (de overige 18 vensters werden in dezelfde stijl door Charles Marq ontworpen).

In augustus 2008 werd in de kathedraal van Metz een in 1963 voltooid glas-in-loodraam van Marc Chagall door vandalen ernstig beschadigd. In het betreffende raam werden Adam en Eva uitgebeeld.[1]

Jodendom en kunst

Door het religieuze verbod op het afbeelden van mensen, waar het jodendom zich streng aan houdt, is een Joodse schildertraditie nooit ontwikkeld. Hierdoor was er erg veel ruimte voor de kunstenaar, die zich maar aan weinig conventies diende te houden. Er waren echter ook veel problemen, omdat typisch Joodse thema's niet bestonden en het referentiekader dus door de eerste generatie Joodse kunstenaars uitgevonden moest worden. Schilders als Chagall, Chaïm Soutine en Jacques Lipchitz doen vermoeden dat er toch al gauw een identiteit gevonden werd door de Joodse schilders, omdat hun werken erg op elkaar lijken wat thematiek en stijl betreft.

Chagalls positie en invloed hier zijn niet te overschatten. Behalve een van de oudste Joodse schilders, was hij ook de langst levende en heeft hij daardoor altijd een voortrekkersfunctie gehad en die van baken voor andere kunstenaars, waaraan zij hun oeuvre konden toetsen. Zijn herinneringen aan zijn jeugd, die zijn belangrijkste inspiratiebron vormden, tonen allerlei Joodse thema's die daarvoor nooit afgebeeld waren. Rabbijnen, violisten, arbeiders uit het getto, synagogen, alles laat een Joodse cultuur zien die door anderen nooit eerder zo vrijelijk en liefdevol afgebeeld was, met al haar gebreken en pluspunten. Een kritische noot die hierbij vaak gehoord wordt, is dat Chagall in zijn bijna 98-jarige leven nooit een ander thema heeft aangepakt en als het ware zijn succes benut heeft zonder nieuwe artistieke risico's te nemen.

Volg ons op Social Media